José Luis García López en CulturaGalega.org

Hoxe recollen en CulturaGalega.org un artigo no que destacan a figura do debuxante de comics José Luis García-López: José Luís, o máis grande J.L.García López é un galego que...

Hoxe recollen en CulturaGalega.org un artigo no que destacan a figura do debuxante de comics José Luis García-López:

José Luís, o máis grande

  • J.L.García López é un galego que emigrou moi novo a Arxentina e a EEUU despois, para se facer un sitio entre os máis grandes

García-LópezCada certo tempo aparecen en prensa noticias sobre españois nos EEUU. Soen ser demostracións de chovinismo nas que se sobrevalora a importancia dalgúns autores na escena americana. Xa aconteceu antes, cando o desembarco de debuxantes patrios marcou o principio da fin da Warren. E sen dúbida voltará a pasar. O problema non é só que acentuemos as virtudes de narradores máis ben discutibles como Pacheco. Máis grave resulta que esquezamos aos que levan toda a vida traballando cos “ianquis”, con obras dunha calidade sobresaliente. Poucos se lembran de José Luís García López, un galego que emigrou moi novo a Arxentina primeiro e aos Estados Unidos despois para facerse un merecido buraco entre os máis grandes. Aínda que considerado como un dos mellores debuxantes do mundo polos seus colegas, García Lopez é practicamente un descoñecido para o público español. A súa presenza ten sido moi irregular, debido entre outras razóns a que o seu traballo non está moi valorado entre os fans. Isto teno levado realizar tarefas de “merchandising” e deseños de conceptos para DC, ficando as súas BDs reducidas a especiais que aparecen cada mil anos.

La Mujer HipótesisSen embargo este ano asistimos a unha fartura de produtos seus. Primeiro chegou un lixiño recente, unha cousa ilexible con Wonder Woman onde a extraordinaria calidade dos seus debuxos ficaba sepultada. Algo mellor resultou “A Muller Hipótese”. O relato, sen ser unha maravilla, ao menos enténdese. De novo José Luís volta a deslumbrarnos. Finalmente, dúas recuperacións. Por un lado o seu traballo dos oitenta en “Os Novos Titáns”, onde substituía a George Pérez, superándoo abondosamente a pesar de contar cun entintado asasino. E polo outro “Deadman”, reedición da súa colaboración con Helfer, unha das cimeiras da súa obra e cuxa impresión non mellora a de Zinco dos noventa. En compensación, inclúese no mesmo volume unha aventura inédita do personaxe, de factura recente. Cun entintado máis seco e unha narrativa contida, José Luís consegue que esta bonita historia de amor desde o alén con aires de thriller voe moi, moi alto.

García-López en Nuevos TitanesÉ fácil afirmar que un debuxante é o máis grande, dirán vostedes. Si, pero neste caso non é gratuíto. José Luís arma as súas figuras co vigor estrutural que só pertence aos máis grandes: Foster, Raymond, Víctor de la Fuente ou Buscema. Esa fortaleza dos personaxes resulta aínda máis sorprendente cando se coñece en persoa, xa que a súa apariencia é fráxil e a enerxía, de habela, debe agacharse moito no seu interior. A isto deben sumar unha prodixiosa mestría na caracterización dos seus actores e na descrición de escenarios e obxectos. Adicionen unha fantasía desbordante en canto á posta en escena. El ten marcado a fronteira da investigación narrativa durante moitos anos. Xa se aprecia en “Os Novos Titáns” a facilidade coa que salta de modelos de páxina caóticos a outros máis estruturados, en función da acción.

José Luís é un mestre na súa arte. Contemplar o seu traballo é un pracer e unha sorpresa constante. É claro e preciso e quizais sexa a súa aparente sinxeleza a que provoque o rexeitamento dos afeccionados. Mais hoxe en día poucos acadan o seu nivel.

Portada do número 1 de Atari ForceEu non sei se García-López é o mellor debuxante de comics do mundo, en boa medida porque non creo que exista tal figura (para gustos pintan cores), pero o que teño moi claro é que é un dos meus favoritos, e adoro traballos seus tanto en historietas protagonizadas por personaxes de DC como cando fai cousas máis alternativas como Atari Force ou Cinder & Ashe.
O que non desprezaría é o seu labor facendo os deseños de personaxes que darían lugar á serie de figuras de acción Super Poderes, que era a esa na que Superman daba puñetazos se lle xuntabas as pernas. ¿Nótase que me molaba a colección cando era pequeno? Aínda conservo algún deses bonecos (Superman, Batman, Wonder Woman e o Pingüín).
Como detalle podo indicar que creo que o debuxante escribe os seus apelidos separados por un guión para que os norteamericanos non omitan o seu primeiro apelido pensando que é un segundo nome.

A verdade é que nun momento no que Carlos Pacheco, Pascual Ferry, Salvador Larroca e moitos outros españois trunfan en EE.UU. cómpre destacar a José Luís García-López, non por español, senón porque é un gran artista e poucas veces se recoñece a súa valía.

Comentarios

Chíos e rechouchíos

ENTRADAS RELACIONADAS

  • San Diego Comic-Con, tráilers a mogollón

    Unha ano máis a Comic-Con de San Diego confirmou que xa non é un evento centrado na banda deseñada, senón na industria do lecer en xeral, de xeito que...
  • Unha semana para Wonder Woman

    A primeiros de mes estreouse nunha chea de países o filme de Wonder Woman, polo que levo moitos meses esperando con ilusión, principalmente para poder comprobar se queda esperanza...
  • ExpOtaku meets Zona Otaku

    A semana pasada sobrevivimos a unha edición máis de ExpOtaku, encontro que non sei como fai para xuntar cada ano a máis xente. Eu só puiden achegarme o venres...
  • Supergirl promociona o filme de Wonder Woman

    A pasada noite a serie de televisión de Supergirl despediu a súa segunda tempada, e aproveitaron a ocasión para facer publicidade do novo filme de Wonder Woman protagonizado por...